دو حوزهٔ قضایی، یک نهاد
نیویورک و لوکزامبورگ دو خیریهٔ موازی نیستند؛ آنها بخشهایی از یک معماری نهادی واحد زیر نظر یک شورای راهبری جهانی، یک منشور، یک نشان، یک معیار اخلاقی و یک روششناسی اثرند.
سکوی سرمایهگذاری عامدانه به تعویق افتاده است
سرمایهٔ سرمایهگذاری تجاری هرگز درون بنیاد خیریه جای نمیگیرد. صندوق سرمایهگذاری جایگزین لوکزامبورگی زیر نظر مدیری ثالث و تحت مقررات، از روز نخست روی کاغذ آماده میشود اما تنها هنگامی راهاندازی میگردد که سه شرط همزمان برقرار باشند: دستکم ۱۵ میلیون دلار تعهد سرمایهٔ کاتالیزوری، دستکم ۵۰ میلیون دلار علاقهٔ مستند نهادی به همسرمایهگذاری، و مدیری برگزیده. هزینهٔ تأسیس آن (برآوردی میان ۱۵۰ تا ۴۰۰ هزار یورو برای راهاندازی و زیرساخت سال نخست) از خود سکو پرداخت میشود، هرگز از وجوه برنامهای اهداکنندگان.
پنج طبقهٔ سرمایه
| طبقهٔ سرمایه | انتظار بازده | بهکارگیری |
|---|---|---|
| سرمایهٔ اهدایی | بازدهی انتظار نمیرود | کمکهای بلاعوض و امداد بشردوستانه |
| سرمایهٔ اندوخته | حفظ اصل | دائمی؛ تنها سیاست برداشت |
| سرمایهٔ کاتالیزوری | ترجیحی | موقعیتهای زیان نخست و ضمانتها |
| سرمایهٔ اثرگذار | بازده هدف | صندوقهای اثرگذار مقرراتی |
| سرمایهٔ تجاری | بازده بازار | AIF و همسرمایهگذاری؛ هرگز با داراییهای خیریه آمیخته نمیشود |
مشارکت دینی بدون همانندسازی
حسابهای سرمایهٔ اختصاصی قواعد هر سنت را دستنخورده نگاه میدارند. اهداکنندهٔ مسلمان زکات را بر پایهٔ قواعد شایستهٔ زکات میپردازد، که مطابق شریعت به کار گرفته میشود و هرگز از نظر اقتصادی با مخزنی ربوی نمیآمیزد. اهداکنندهای که تنها میخواهد آب پاکیزه تأمین شود به صندوق همگانی میبخشد. سرمایهگذار نهادی به سازوکار مقرراتی تخصیص میدهد بیآنکه وانمود کند سرمایهگذاریاش اهداست. همین جدایی است که به یک نهاد حاکمیتی مسلمان، واتیکان، یک سازمان نیکوکاری یهودی، یک دفتر خانوادگی غیردینی و یک مدیر دارایی جهانی امکان میدهد در یک نهاد واحد مشارکت کنند.